Raphaëlle Guyot

Raphaëlle is een pionier in een vergeten gebied van de Bourgogne. Een nieuwe generatie Bourgogne-producent waar wij direct van onder de indruk waren. Ondanks hoe jong het project is, voelt Raphaelle al wijzer dan haar leeftijd doet vermoeden. Haar wijnen zijn een gebalanceerde weerspiegeling van de kalkhoudende hellingen in de regio. Rode wijnen rijk aan fruit en knapperige structuur, witte wijnen met haarfijne zuren en mineraliteit. 


Haar liefde voor wijn begon op vroege leeftijd, toen haar moeder haar op haar 14e meenam op reis naar Beaune. Toen bezocht ze al de caves in Beaune, proefde ze uit de vaten en voelde ze een speciale connectie met de wereld van de wijn. Ze heeft een tijd in Parijs gewoond en in wijnwinkels gewerkt voordat ze besloot dat wijnmaken precies was wat ze echt wilde doen. In 2015 rondde ze haar studie oenologie af aan de Universiteit van Beaune. Na ervaring op te hebben gedaan bij Thibaut Liger-Belair (Nuits-Saint-Georges), Grange Tiphaine (Montlouis-sur-Loire) en Vincent Pinard (Sancerre) voelde ze zich klaar om het voor zichzelf te gaan doen. Ze richt haar eigen wijnhuis op in het minuscule dorpje Sainte-Colombe-sur-Loing, nabij waar ze vandaan komt in het gebied Puisaye-Forterre, dat precies tussen Chablis en Sancerre in ligt. Het gebied was vóór de phylloxera vol met wijngaarden, maar daarna werden veel wijngaarden nooit opnieuw aangeplant. Toen Raphaëlle aankwam, herstelde ze letterlijk wijngaarden die verlaten waren en waar braamstruiken overheen waren gegroeid. 

Ze maakt pinot noir, dat onder de appellatie Vin des Pays de Yonne valt. Daarnaast werkt ze ook als micronégociant met druiven afkomstig uit de omliggende gebieden: aligoté en chardonnay uit Auxerre en sauvignon blanc uit Saint-Bris. 


In haar wijngaarden werkt ze zonder pesticiden en bestrijdingsmiddelen. Ze committeert zich niet alleen aan het herstellen van de wijngaarden in het gebied, maar ook aan het behoud van de natuur. Ze heeft al honderden bomen geplant op haar land en werkt aan het bevorderen van de biodiversiteit. Haar werkwijze in de kelder is dan ook met minimale interventie, met alleen een kleine hoeveelheid sulfiet toegevoegd wanneer de wijn de fles ingaat. Ze is echter compromisloos en wijn wordt alleen uitgegeven als deze de expressie geeft die zij zoekt. Ze is haar eigen grootste criticus – wat soms zorgt voor cuvées die niet uitgebracht kunnen worden. Desalniettemin zijn het deze eigenschappen die haar, in ons beeld, tot een toekomstige grootheid vormen. Ze is in dit nieuwe gebied begonnen met de hoop dat er meer zullen volgen. Met klimaatverandering is dit in onze ogen zeker een deel van de Bourgogne dat steeds belangrijker gaat worden. Daarmee zijn we vereerd en gelukkig om haar wijnen met de wereld te kunnen delen, in de hoop dat die grootsheid eveneens door jullie wordt erkend.